4/4/25

Μεγάλη Αμερική, μικρές ζωές!

Όταν τα συνθήματα γράφονται με κεφαλαία και οι ζωές διαγράφονται με ένα delete.

Διαβάζω πως 280.000 ομοσπονδιακοί υπάλληλοι απολύθηκαν το τελευταίο δίμηνο από την κυβέρνηση Τραμπ. Ο Ελον Μασκ φαίνεται πως έκανε τη δουλειά που του ανατέθηκε και αποχωρεί από την κυβέρνηση.

Ένα νούμερο που δύσκολα συλλαμβάνει το μυαλό, αν δεν αναλογιστεί κανείς πως πίσω από κάθε μία από αυτές τις θέσεις υπάρχουν άνθρωποι. Ζωντανοί οργανισμοί μιας κοινωνίας: οικογένειες, παιδιά, σχολεία, ενοίκια, νοσοκομεία, δάνεια, φόβοι, ελπίδες.

Κι όμως, η «Αμερική που θα γινόταν ξανά μεγάλη» αποφάσισε να κόψει από τη ρίζα μια μεγάλη φέτα του ίδιου της του κορμού. Οι πολίτες — που κάποτε χειροκροτούσαν από πίστη ή απελπισία — βλέπουν τώρα το όραμα να τους προσπερνά. Ίσως δεν κατάλαβαν καλά όταν άκουγαν το Make America Great Again. Ίσως νόμισαν πως εννοούσε αυτούς.

Εκ των υστέρων, φαίνεται πως το σύνθημα χρειαζόταν μια διευκρίνιση με μικρά γράμματα:

”…για τις μπίζνες μου και τους φίλους μου.”

Η «μεγαλοσύνη» που υπόσχονται οι ηγέτες σπάνια αφορά τους πολλούς. Συχνά, κρύβει έναν επιμελώς καμουφλαρισμένο μηχανισμό αποδόμησης του κοινωνικού ιστού. Οι αριθμοί δεν έχουν πρόσωπο. Οι απολύσεις δεν φωνάζουν. Οι άνθρωποι, όμως, πονάνε.

Όταν το “μεγάλο” σημαίνει “λιγότερους”, “φτηνότερους” και “σιωπηλούς”, τότε δεν πρόκειται για εθνικό σχέδιο. Πρόκειται για ιδιωτικό κέρδος.

Το ερώτημα δεν είναι αν οι πολίτες εξαπατήθηκαν.

Το ερώτημα είναι:

πόσες φορές ακόμα θα πιστέψουν πως το μεγαλείο μιας χώρας μπορεί να χτιστεί πάνω στα ερείπια των ανθρώπων της;

3/4/25

Η γεωπολιτική εμπλοκή του ´Ελον Μάσκ και η αντίδραση των επενδυτών!

Η πρόσφατη πτώση της μετοχής της Tesla έχει εγείρει ερωτήματα για τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή την αρνητική πορεία. Αν και οι παράγοντες που επηρεάζουν την αξία της μετοχής είναι ποικίλοι και συχνά αλληλένδετοι, μία από τις κυριότερες αιτίες φαίνεται να είναι η γεωπολιτική και πολιτική εμπλοκή του Έλον Μασκ, η οποία άρχισε να επηρεάζει την εικόνα της εταιρείας στα μάτια των επενδυτών.


Η συμμετοχή του Μασκ σε πολιτικά και γεωπολιτικά ζητήματα, όπως η στενή του σχέση με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και η εμπλοκή του στην κυβέρνηση μέσω του “Department of Government Efficiency”, φαίνεται να προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην αγορά. Ενώ η Tesla υπήρξε για πολλά χρόνια το πρότυπο καινοτομίας και τεχνολογικής αριστείας στον τομέα των ηλεκτρικών οχημάτων, η πολιτική ταυτότητα του Μασκ άρχισε να προκαλεί αμφιβολίες για τη διοίκηση της εταιρείας.


Οι επενδυτές, ειδικά οι θεσμικοί, συχνά αποφεύγουν μετοχές που συνδέονται με αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, προκειμένου να διασφαλίσουν τη σταθερότητα της επένδυσής τους και να αποφύγουν την αρνητική δημοσιότητα. Έτσι, η πτώση της μετοχής της Tesla μπορεί να ερμηνευτεί και ως μια έκφραση απογοήτευσης από την πολιτική στρατηγική του Μασκ και την πιθανή απόσπασή του από τα ζητήματα της επιχείρησης.


Αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στην καινοτομία και την ανάπτυξη της Tesla, ο Μασκ βρέθηκε αντιμέτωπος με την κριτική των επενδυτών, οι οποίοι ήθελαν να βλέπουν τη Tesla να παραμένει επικεντρωμένη στο όραμα του βιώσιμου μέλλοντος και όχι σε πολιτικές αντιπαραθέσεις. Η αντίδραση της αγοράς υπογραμμίζει την ευαισθησία των χρηματιστηριακών αγορών σε εξωγενείς παράγοντες που δεν σχετίζονται άμεσα με την οικονομική απόδοση, αλλά επηρεάζουν τη φήμη και την εμπιστοσύνη προς την εταιρεία.


Εν κατακλείδι, η πτώση της μετοχής της Tesla δεν αποτελεί μόνο μια οικονομική συνέπεια, αλλά και ένα μήνυμα προς τον Έλον Μασκ και άλλους επιχειρηματίες ότι η πολιτική εμπλοκή μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στις επενδύσεις και την εταιρική στρατηγική.

29/3/25

«Όταν η Κριτική Φιμώνεται, η Πολιτική Συρρικνώνεται»

Αρχηγός κόμματος που στέλνει στο πειθαρχικό στελέχη του επειδή άσκησαν κριτική στις αποφάσεις του, δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στη θέση του ούτε στη δυναμική του κόμματός του. Η κριτική στην πολιτική δεν είναι πολεμική, αλλά κεντρικό στοιχείο ανάπτυξης των ιδεών και ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων.

Σε μια δημοκρατική πολιτική κουλτούρα, η ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων αποτελεί θεμέλιο της προόδου. Όταν η ηγεσία φοβάται τη διαφωνία και προτιμά τη φίμωση αντί της σύνθεσης, οδηγεί το κόμμα της στη στασιμότητα. Αντί να εμπλουτίζεται με νέες, φρέσκες ιδέες και να ενισχύει τη δυναμική του, συρρικνώνεται, αδυνατώντας να εκφράσει τις ανησυχίες και τις προσδοκίες της κοινωνίας.

Αναρωτιέται άραγε κανείς στην ηγετική ομάδα γιατί, ενώ η κυβέρνηση φθείρεται, το κόμμα δεν κερδίζει έδαφος; Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην εσωστρέφεια και τον αποκλεισμό των διαφορετικών φωνών, που αντί να χτίζουν μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας, απομακρύνουν τους πολίτες και καθιστούν την πολιτική όλο και πιο αποκομμένη από την κοινωνία.


27/3/25

“Η Ιστορική Μνήμη και η Ανάγκη για Σεβασμό: Αφορμή από την Παρέλαση της 25ης Μαρτίου”

Η πρόσφατη παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα, κατά την οποία σπουδαστές της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού φώναξαν υβριστικά συνθήματα κατά της Τουρκίας, αναδεικνύει την ανάγκη να διαχωρίσουμε την ιστορική αναφορά από τη ρητορική μίσους. Η αναφορά στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 αποτελεί μια ιστορική πραγματικότητα, που έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στη συλλογική μνήμη. Η αναγνώριση αυτών των γεγονότων είναι σημαντική για την κατανόηση της ιστορικής εξέλιξης, αλλά οφείλουμε να την προσεγγίζουμε με σεβασμό και υπευθυνότητα.

Αντίθετα, η χρήση υβριστικών εκφράσεων, όπως αυτές που ακούστηκαν κατά την παρέλαση, ενισχύει την ένταση και τον εθνικισμό, χωρίς να προσφέρει ουσιαστική λύση ή πρόοδο. Τέτοιες εκδηλώσεις δεν προάγουν τον διάλογο, αλλά παρατείνουν τους διαχωρισμούς και τις αντιπαραθέσεις. Ο διάλογος και η συμφιλίωση μεταξύ των λαών απαιτούν υπευθυνότητα και προσεκτική προσέγγιση, χωρίς να καταφεύγουμε σε επιθέσεις ή προσβολές κατά ολόκληρων εθνών.

Η ιστορική μνήμη πρέπει να χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της ειρηνικής συνύπαρξης και της αμοιβαίας κατανόησης, όχι για να αναζωπυρώνει το μίσος. Το περιστατικό στην παρέλαση αποτελεί αφορμή για να υπενθυμίσουμε τη σημασία του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της πολυφωνίας των απόψεων, για να οικοδομήσουμε σχέσεις βασισμένες στην αλληλεγγύη και την ειρηνική συνύπαρξη.