Η γιορτή της μητέρας πέρασε....

Ωραία, η γιορτή της μητέρας πέρασε καιρός να την πάμε πίσω!!!!!!

(Altenheim =Γηροκομείο)

ΜΑΗΣ ΤΟΥ ’36 Το μεγάλο ρέμπελο

Ο Τάσος, η Αναστασία, η Μαρία, ο Βαγγέλης και η μάνα του. Από τη μία πλευρά. Από την άλλη ο Κλήμης, ένας φαντάρος που έκλαιγε και δεν πυροβολούσε τους απεργούς. Ο Ντάκος, ο δολοφόνος διοικητής της χωροφυλακής. Ο δημοκράτης ταγματάρχης Μαρινάκης, που οδήγησε τη διαδήλωση, νεκρούς και ζωντανούς, από την Εγνατία στην Ευαγγελίστρια.

 

Του Θεόφιλου Σιχλετίδη

Μανούλα

Δράμα- Κορύλοβος

 

Δική μου, ξέχωρη από σας, ζωή
δεν έχω
ξοπίσω σας, με τη δική σας πάντα συλλογή,
σαν ίσκιος σας, παιδιά μου, τρέχω.
 

του Μ. Πετρίδη

«Στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά»

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Τούτο το κείμενο, μικρή ανάσα στα εγκόσμια παγκόσμια που βιώνουμε με ασύλληπτες ταχύτητες. Χάρη στην ψηφιακή επανάσταση (ημιαγωγοί, οπτικές ίνες, smartphones), ο γύρος του κόσμου μετετράπη από 80 μέρες σε 80 δευτερόλεπτα.

Οι λαοί σωρεύονται σε πλατείες κατά εκατομμύρια. 

Μέρα Μαγιού, Μέρα Μαρφίν;

της  Αφροδίτης Αλ Σάλεχ

Ήταν μέρα Μαγιού όταν η Αγγελική, η Παρασκευή και ο Επαμεινώντας έχασαν τα ζωή τους από επίθεση αγνώστων σε τράπεζα κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων κατά των μέτρων λιτότητας. Ένα χρόνο μετά, και οι νεκροί αυτοί είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. 

Καλό σου ταξίδι "καλέ μας άνθρωπε"!

Ο άνθρωπος της τρεχάλας, του απλού και τίμιου βιοπαλαιστή, της καρπαζιάς, η προσωποποίηση της αθωότητας του ρωμιού, που σκαρφίζεται κάθε δυνατότητα για τον επιούσιο, θα συνεχίζει να χαρίζει γέλιο.  Όχι μόνο γιατί είναι διαχρονικός και οι ανάγκες της ζωής ίδιες, αλλά κυρίως γιατί ο Βέγγος, κωμικός ηθοποιός όντας, υπερέβαινε την κωμωδία. Καλό σου ταξίδι „καλέ μας άνθρωπε“ και σε ευχαριστούμε! (ΓΠ)

Μια επιγραφή στο Βατικανό λέει....

Θεός Μίθρας

...."Αυτός που δεν θα φάει από το σώμα μου ούτε θα πιει από το αίμα μου έτσι ώστε να γίνει ένα με μένα και εγώ μ' αυτόν, αυτός δεν θα σωθεί". Δεν είναι κάτι τρομερά περίεργο, αν δεν λάβουμε υπόψιν μας ότι αυτή η φράση βρίσκεται στα απομεινάρια ενός ναού του Βατικανού που είχε χτιστεί στο όνομα του Θεού Μίθρα;!!! Τέτοιοι μυστηριώδης παραλληλισμοί μεταξύ του Μίθρα και του Ιησού δεν είναι οι μόνες ομοιότητες τους. Ο Μίθρας αποκαλούνταν ανάμεσα στους πιστούς του σαν "Το φώς του Κόσμου" ή "Ο καλός ποιμένας", ενώ τους προέτρεπε να μοιράζονται την πνευματική θεία κοινωνία.

Ερώτηση... προς Δαλάι Λάμα

«Τι σας προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ανθρωπότητα;» 

 

«Ο άνθρωπος. Γιατί θυσιάζει την υγεία του για να βγάλει λεφτά. Ύστερα θυσιάζει τα χρήματά του για να ανακτήσει την υγεία του. Και τότε είναι τόσο ανήσυχος για το μέλλον ώστε δεν απολαμβάνει το παρόν και ως αποτέλεσμα αυτός δεν ζει ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον. Και ζει σαν να μη πρόκειται ποτέ να πεθάνει. Και πεθαίνει χωρίς να έχει ζήσει ποτέ στην πραγματικότητα.»

Θα βυθίζω πλοία με λαθρομετανάστες

 „Όποιο πλοίο με παράνομους μετανάστες διέρχεται από τα ελληνικά ύδατα θα βυθίζεται“, δήλωσε μιλώντας σε κομματικό ακροατήριο, στη Λάρισα, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, αναφερόμενος στα σχέδιά του, όταν „έρθει στα πράγματα“...
Εφευρετικός ο Πρόεδρος του  ΛΑΟΣ  ξέρει να προσαρμόζει τις κινήσεις του στα λιτά οικονομικά δεδομένα της χώρας. Αντί λοιπόν να χτίσει κρεματόρια που κοστίζουν, -υλικά, φύλακες, ΙΚΑ, διατροφή κλπ. έξοδα- τελειώνει; μια και καλή. Και όσο πιο μακριά από την ακτή θα βυθίζονται τα σαπιοκάραβα που κουβαλούν αυτούς τους ταλαίπωρους, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι και η „μεταναστευτική“ του πολιτική.

Ο κλεφτοπόλεμος και οι μικροαστοί

"Σάλο" έχει προκαλέσει για άλλη μια φορά στους κύκλους της υπερεπαναστατικής Αριστεράς των σαλαμιών και της οικολογίας, η "αντεπαναστατική κίνηση" της Αλέκας Παπαρήγα, να υποβιβάσει την ρίψη γιαουρτιών στις ΜΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ και να την χαρακτηρίσει ως μικροαστική αντίδραση - δικαιολογημένης μεν, τυφλής δε - οργής.

Συναισθηματισμός vs Ορθολογισμός. Μία απάντηση.

Από τον κύριο Περικλή Κοντόγγονα έλαβα ένα άρθρο ως απάντηση στο κείμενο του Νίκου Αραπάκη „ Συναισθηματισμός vs Ορθολογισμός" το οποίο και ευχαρίστως δημοσιεύω.

Το διάβασα με ευχαριστήση. Πρώτα απ’ όλα γιατί ο Νίκος είναι φίλος, μετά γιατί είναι εχέφρων άνθρωπος και τρίτον γιατί το ξεκίνησε πολύ καλά: η σύγχρονη Ελλάδα είναι η πατρίδα της υπερβολής. Θα θυμάμαι πάντα μια σχετική ρήση ενός καθηγητή μου στο Πανεπιστήμιο «Στην Ελλάδα περάσαμε πολύ γρήγορα από τα γρόσια στα ευρώ και από...τον αυνανισμό στο ομαδικό όργιο» (αλλιώς το έλεγε, αλλα ας όψεται η αστική μου ευγένεια). Ελλάδα της υπερβολής λοιπόν, από την οποία όμως δεν κατάφερε να ξεφύγει ούτε ο φίλος Νίκος. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα λίγο από την αρχή...

100 ημέρες

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Το αίτημα της πόλης για την αλλαγή στο δήμο Θεσσαλονίκης ήταν παρόν και ώριμο από το 2006 και μετά. Προσωπικά πιστεύω στην ωριμότητά του και το 2006, αλλά τότε η «ματαίωση» έγινε τεχνητά, με συνειδητές προσωπικές πρακτικές διαίρεσης, προκειμένου να περιέλθει το γέρας της νίκης και της αλλαγής στην πλευρά «προβλέψιμων ηγεσιών» - μέσα στις παθογένειες του τότε κεντρικού και τοπικού ΠΑΣΟΚ.

Στα άδυτα του μπλόγκερ

Πώς η μήνυση του Μega στο fimotro κάνει τη σύγχυση ακόμη πιο παχιά.

Μάλλον έχω αρχίσει να τρελαίνομαι, γιατί δεν μπορώ να παρακολουθήσω την επικαιρότητα.

Σύμπασα η καλωδιωμένη Ελλάδα συμπαρίσταται με οιμωγές και κατάρες στο γδικιωμένο fimotro. Επειδή είναι μπλογκ και το γράφει ένας μπλόγκερ! Ασχέτως αν αποδεδειγμένα έχει γράψει εκατοντάδες ψέματα, απολύτως συκοφαντικά και εντελώς χυδαία.

Παιδεία και Ελληνική Πραγματικότητα - Αντέχουμε την Αλήθεια?

Άρθρο του Ιστορικού-Συγγραφέα Σαράντου Καργάκου από το facebook

"Ακούω" ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ.
Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά...

Επίθεση σε πρώην πρύτανη, με γιαούρτια και αυγά

Διαβάζω στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ότι ο πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, Ιωακείμ Γρυσπολάκης δέχθηκε το βράδυ της Τετάρτης στα Χανιά επίθεση από κουκουλοφόρους με αυγά και γιαούρτια. Ο ίδιος, εμμέσως πλην σαφώς, «φωτογραφίζει» τους ηθικούς αυτουργούς και τονίζει. «Ας τους χαίρονται όσοι, έξω από το Ιδρυμα αλλά και μέσα σε αυτό, τους εξέθρεψαν, τους γαλούχησαν, τους καθοδηγούν και τους χαϊδεύουν, έχοντας

Η ακαταμάχητη γοητεία του λαϊκισμού. Δοκίμιο για τη χρεοκοπία των μυαλών και των συνειδήσεων.

Ένα πολύ εξαιρετικό άρθρο του Μάκη Καραγιάννη από την Πολιτική Επιθεώρηση που δε μασάει τα λόγια του. Ακόμη και αν κάποιος διαφωνεί ή δεν συμφωνεί σε όλα, οφείλει να αναγνωρίσει ότι υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης. Έλλειψη διαλόγου. Διαλόγου που χωρίς καθυστερήσεις πρέπει να ξεκινήσει.. Γιατί είναι ανάγκη „να ξαναδώσουμε στις λέξεις την αλήθεια τους. Να αναδείξουμε τις αξίες που έσβησαν. Την αλληλεγγύη. Την εργασία. Την αξιοκρατία. Την ηθική. Την υπεράσπιση των αδύνατων. Έχουμε ανάγκη από αλήθεια.“  (Γ.Π.)

Ο Ρήγας καλεί...

Του Λευτέρη Τζιόλα

Έχω τη γνώμη ότι ο Θούριος (του Ρήγα) όπως και άλλα σημαντικά πνευματικά έργα ελλήνων πατριωτών δημιουργών είναι άγνωστα στο σύνολό τους και πολύ περισσότερο στην ιστορική τους, -συνειδησιακή, πολιτικο-κοινωνική, εθνική και δι-εθνική λειτουργία τους. Συνήθως είναι γνωστές οι πρώτες τους στροφές και κάποιο ρεφραίν... Κι εκεί τελειώνουν όλα ! 

Λόγω της σημερινής ημέτας, της παλιγενεσίας, δράττομαι της ευκαιρίας να πω δύο λόγια για τον πρόδρομο της ελληνικής (και όχι μόνο) εθνικής επανάστασης τον αξεπέραστο Ρήγα Βελεστινλή (Φερραίο) :

ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ VS ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ

του ΝΙΚΟΥ ΑΡΑΠΑΚΗ

 Η σύγχρονη Ελλάδα είναι η πατρίδα της υπερβολής. Η νηφαλιότητα, όχι ως έννοια αλλά ως εργαλείο άσκησης πολιτικής ή έκφρασης λόγου, δεν μας αφορούσε ποτέ –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Από το υπερβολικά λαϊκίστικο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», εσχάτως περάσαμε στο υπερβολικά ελιτίστικο «δίκιο είναι ο νόμος των αγορών». Από τους Κολλάδες και τα ξεβρακώματα των «αντιφρονούντων», για την προστασία, υποτίθεται, της δημόσιας περιουσίας, αλλά κατ’ ουσίαν για τα κεκτημένα των συνδικαλισταράδων, περάσαμε στο «μην διαμαρτύρεστε, μπορεί να εξαγριωθούν οι επενδυτές, και τότε ποιος θα μας ελεήσει;».

Στο στρατί, Λευκός Πύργος - Ντεπό

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Αγνωστε κι ανώνυμε περιπατητή της νέας Παραλίας, στο πρωινό σου διάβα που πάει για το Ντεπό (πάνω στα λερά κι απρόσωπα πλακάκια), λέγε, τι βλέπεις.
Βλέπω ότι με τούτα (Λιβύη, τσουνάμι, Φουκουσίμα, Ακούγιου) και μ' εκείνα (Πάγκαλος, γιαούρτια, Μπέος, κασέτες) ο χρόνος κυλά στην άνοιξη και στη Φράγκων οι ρίζες και τα δενδρύλλια περιμένουν στη σειρά να κοσμήσουν τα κηπάρια των εξοχικών.

Στον αστερισμό των „δίκαιων“ επεμβάσεων;

Φωτό από die Zeit. Γαλλικό μαχητικό.

Αν και κανείς δε γνωρίζει τη μετά - εποχή των εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο, εντούτοις πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι οι μεγάλες δυνάμεις θα επιδιώξουν τον έλεγχο της όποιας νέας κατάστασης, που θα προκύψει, έγραφα στις 21.02.2011. Δεν ανακάλυπτα βέβαια τον κόσμο, αυτό ήταν σίγουρο και αναμενόμενο. Και ήλθε η κατάλληλη στιγμή.