 |
| του ΑΝΤΩΝΗ ΒΓΟΝΤΖΑ |
Συνεχίζει να μιλάει. Να δίνει συνεντεύξεις. Να κάνει «σκέρτσα». Να μπλοφάρει ακόμη. Να προκαλεί. Να χλευάζει. Να ψεύδεται χωρίς συστολή. Να συκοφαντεί χωρίς όρια. Άλλα να λέγει τη μία μέρα και άλλα την επομένη. Και να τροποποιεί τα προηγούμενα πριν στεγνώσει το μελάνι γραφή των. Να υμνεί τον Πρωθυπουργό με βαρύγδουπες φράσεις, σε μια έντεχνη προσπάθεια δικού του αυτοθαυμασμού. Να προετοιμάζει το Grexit, από την πρώτη στιγμή. Και να διαπραγματεύεται υποκριτικά την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, έδειξε το βάθος της εύλογης αφοσίωσής του σε ιδέες και σε πρόσωπα. Απέδωσε την απομάκρυνσή του από το υπουργικό αξίωμα σε απαίτηση των ξένων. Προσβάλλοντας έτσι και τη χώρα και τον Πρωθυπουργό. Ευτελίζοντάς την και ταπεινώνοντάς τον.
