Θεωρίες συνωμοσίας

Ντομινικ Στρος Καν και Γιώργος Παπανδρέου

Οι θεωρίες συνωμοσίας ευδοκιμούν στη χώρα μας με μεγάλη επιτυχία και συνήθως δίνουν απαντήσεις σε... όλα. Πρόκειται ασφαλώς για την εύκολη απάντηση σε δύσκολα θέματα και παρέχει την άνεση στους «αναλυτές» να τεκμηριώσουν με ανοησίες τις θεωρίες τους. Στο βαθμό που το εν λόγω φαινόμενο περιορίζεται σε κουβέντες περιθωρίου, δεν ενοχλεί αλλά όταν υιοθετούνται σενάρια από πολιτικά κόμματα και επί τη βάσει τους ασκείται πολιτική, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Όσο μεγαλώνει ο ξεπεσμός, τόσο δυναμώνει το κλάμα

Αλέξης Σολωμός, Μάνος Χατζιδάκις, Δημήτρης Χορν,
Μίνως Αργυράκης (πηγή: tospirto.net)

Του Σωτήρη Τζιμούρτα

Δύο παράλληλες πραγματικότητες εξελίσσονται στην επικαιρότητα του τόπου μας τον τελευταίο καιρό. Από την μια ο άθλιος ξεπεσμός στο επίπεδο του πολιτικού και του δημοσίου «λόγου» κι απ’ την άλλη ο εθνικός οδυρμός για τον χαμό μεγάλων Ελλήνων. Από τη μια ξεπέφτουμε κι απ’ την άλλη κλαίμε. Κι όσο μεγαλώνει ο ξεπεσμός, τόσο δυναμώνει το κλάμα.

Κούφιες θεωρίες περί "μπαμ" στην Ελλάδα

Υπάρχουν δύο τρόποι προσέγγισης μιας κατάστασης, με τη λογική ή με το συναίσθημα. Επίσης μεγάλο πλεονέκτημα είναι η χρήση πετυχημένων παραλληλισμών και όχι άκυρων συγκρίσεων.  

Το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα η λαϊκή οργή είναι σε υψηλά επίπεδα και φράσεις του τύπου "όλα κρέμονται σε μια κλωστή", "θα γίνουμε Ταχρίρ", "θα γίνει ένα μπαμ", "επανάσταση". "εξέγερση", "ο κόσμος θα ξεσπάσει", "θα φύγετε με ελικόπτερο" είναι καθημερινές μα εκφράζουν μόνο μια πολύ βαθιά επιθυμία χωρίς πραγματικό αντίκρυσμα. 

Συγνώμη

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΣΗ Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου

Με αυτό μου το σχόλιο, ως κάποιος που προσπαθεί να είναι κομμουνιστής, θέλω να ζητήσω συγνώμη από ζώντες και νεκρούς, τους οποίους αποφάσισαν, για πολλοστή φορά στην ιστορία τους, να πλήξουν με τον πιο βάναυσο τρόπο εκείνοι που κρατούν τις σφραγίδες του κομμουνιστικού ιερατείου.

Μια αριστερή ηθική

Jean-Daniel

του ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ από ΤΑ ΝΕΑ 10 Μαΐου 2011

 Εχει γίνει αυτό που ο Καµύ θα αποκαλούσε «ριζοσπάστης µεταρρυθµιστής». Τρέφει τη φιλοδοξία να φτάσει σε µια «ευτυχία χωρίς υπερβατικότητα», όπως θα έλεγε ο Σπινόζα. Στα 91 του, ο διευθυντής του Νουβέλ Οµπζερβατέρ Ζαν Ντανιέλ παραδίδει στην ανθρωπότητα µια «αριστερή ηθική».

Η γιορτή της μητέρας πέρασε....

Ωραία, η γιορτή της μητέρας πέρασε καιρός να την πάμε πίσω!!!!!!

(Altenheim =Γηροκομείο)

ΜΑΗΣ ΤΟΥ ’36 Το μεγάλο ρέμπελο

Ο Τάσος, η Αναστασία, η Μαρία, ο Βαγγέλης και η μάνα του. Από τη μία πλευρά. Από την άλλη ο Κλήμης, ένας φαντάρος που έκλαιγε και δεν πυροβολούσε τους απεργούς. Ο Ντάκος, ο δολοφόνος διοικητής της χωροφυλακής. Ο δημοκράτης ταγματάρχης Μαρινάκης, που οδήγησε τη διαδήλωση, νεκρούς και ζωντανούς, από την Εγνατία στην Ευαγγελίστρια.

 

Του Θεόφιλου Σιχλετίδη

Μανούλα

Δράμα- Κορύλοβος

 

Δική μου, ξέχωρη από σας, ζωή
δεν έχω
ξοπίσω σας, με τη δική σας πάντα συλλογή,
σαν ίσκιος σας, παιδιά μου, τρέχω.
 

του Μ. Πετρίδη

«Στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά»

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Τούτο το κείμενο, μικρή ανάσα στα εγκόσμια παγκόσμια που βιώνουμε με ασύλληπτες ταχύτητες. Χάρη στην ψηφιακή επανάσταση (ημιαγωγοί, οπτικές ίνες, smartphones), ο γύρος του κόσμου μετετράπη από 80 μέρες σε 80 δευτερόλεπτα.

Οι λαοί σωρεύονται σε πλατείες κατά εκατομμύρια. 

Μέρα Μαγιού, Μέρα Μαρφίν;

της  Αφροδίτης Αλ Σάλεχ

Ήταν μέρα Μαγιού όταν η Αγγελική, η Παρασκευή και ο Επαμεινώντας έχασαν τα ζωή τους από επίθεση αγνώστων σε τράπεζα κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων κατά των μέτρων λιτότητας. Ένα χρόνο μετά, και οι νεκροί αυτοί είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. 

Καλό σου ταξίδι "καλέ μας άνθρωπε"!

Ο άνθρωπος της τρεχάλας, του απλού και τίμιου βιοπαλαιστή, της καρπαζιάς, η προσωποποίηση της αθωότητας του ρωμιού, που σκαρφίζεται κάθε δυνατότητα για τον επιούσιο, θα συνεχίζει να χαρίζει γέλιο.  Όχι μόνο γιατί είναι διαχρονικός και οι ανάγκες της ζωής ίδιες, αλλά κυρίως γιατί ο Βέγγος, κωμικός ηθοποιός όντας, υπερέβαινε την κωμωδία. Καλό σου ταξίδι „καλέ μας άνθρωπε“ και σε ευχαριστούμε! (ΓΠ)

Μια επιγραφή στο Βατικανό λέει....

Θεός Μίθρας

...."Αυτός που δεν θα φάει από το σώμα μου ούτε θα πιει από το αίμα μου έτσι ώστε να γίνει ένα με μένα και εγώ μ' αυτόν, αυτός δεν θα σωθεί". Δεν είναι κάτι τρομερά περίεργο, αν δεν λάβουμε υπόψιν μας ότι αυτή η φράση βρίσκεται στα απομεινάρια ενός ναού του Βατικανού που είχε χτιστεί στο όνομα του Θεού Μίθρα;!!! Τέτοιοι μυστηριώδης παραλληλισμοί μεταξύ του Μίθρα και του Ιησού δεν είναι οι μόνες ομοιότητες τους. Ο Μίθρας αποκαλούνταν ανάμεσα στους πιστούς του σαν "Το φώς του Κόσμου" ή "Ο καλός ποιμένας", ενώ τους προέτρεπε να μοιράζονται την πνευματική θεία κοινωνία.

Ερώτηση... προς Δαλάι Λάμα

«Τι σας προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη στην ανθρωπότητα;» 

 

«Ο άνθρωπος. Γιατί θυσιάζει την υγεία του για να βγάλει λεφτά. Ύστερα θυσιάζει τα χρήματά του για να ανακτήσει την υγεία του. Και τότε είναι τόσο ανήσυχος για το μέλλον ώστε δεν απολαμβάνει το παρόν και ως αποτέλεσμα αυτός δεν ζει ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον. Και ζει σαν να μη πρόκειται ποτέ να πεθάνει. Και πεθαίνει χωρίς να έχει ζήσει ποτέ στην πραγματικότητα.»

Θα βυθίζω πλοία με λαθρομετανάστες

 „Όποιο πλοίο με παράνομους μετανάστες διέρχεται από τα ελληνικά ύδατα θα βυθίζεται“, δήλωσε μιλώντας σε κομματικό ακροατήριο, στη Λάρισα, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, αναφερόμενος στα σχέδιά του, όταν „έρθει στα πράγματα“...
Εφευρετικός ο Πρόεδρος του  ΛΑΟΣ  ξέρει να προσαρμόζει τις κινήσεις του στα λιτά οικονομικά δεδομένα της χώρας. Αντί λοιπόν να χτίσει κρεματόρια που κοστίζουν, -υλικά, φύλακες, ΙΚΑ, διατροφή κλπ. έξοδα- τελειώνει; μια και καλή. Και όσο πιο μακριά από την ακτή θα βυθίζονται τα σαπιοκάραβα που κουβαλούν αυτούς τους ταλαίπωρους, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι και η „μεταναστευτική“ του πολιτική.

Ο κλεφτοπόλεμος και οι μικροαστοί

"Σάλο" έχει προκαλέσει για άλλη μια φορά στους κύκλους της υπερεπαναστατικής Αριστεράς των σαλαμιών και της οικολογίας, η "αντεπαναστατική κίνηση" της Αλέκας Παπαρήγα, να υποβιβάσει την ρίψη γιαουρτιών στις ΜΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ και να την χαρακτηρίσει ως μικροαστική αντίδραση - δικαιολογημένης μεν, τυφλής δε - οργής.

Συναισθηματισμός vs Ορθολογισμός. Μία απάντηση.

Από τον κύριο Περικλή Κοντόγγονα έλαβα ένα άρθρο ως απάντηση στο κείμενο του Νίκου Αραπάκη „ Συναισθηματισμός vs Ορθολογισμός" το οποίο και ευχαρίστως δημοσιεύω.

Το διάβασα με ευχαριστήση. Πρώτα απ’ όλα γιατί ο Νίκος είναι φίλος, μετά γιατί είναι εχέφρων άνθρωπος και τρίτον γιατί το ξεκίνησε πολύ καλά: η σύγχρονη Ελλάδα είναι η πατρίδα της υπερβολής. Θα θυμάμαι πάντα μια σχετική ρήση ενός καθηγητή μου στο Πανεπιστήμιο «Στην Ελλάδα περάσαμε πολύ γρήγορα από τα γρόσια στα ευρώ και από...τον αυνανισμό στο ομαδικό όργιο» (αλλιώς το έλεγε, αλλα ας όψεται η αστική μου ευγένεια). Ελλάδα της υπερβολής λοιπόν, από την οποία όμως δεν κατάφερε να ξεφύγει ούτε ο φίλος Νίκος. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα λίγο από την αρχή...

100 ημέρες

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Το αίτημα της πόλης για την αλλαγή στο δήμο Θεσσαλονίκης ήταν παρόν και ώριμο από το 2006 και μετά. Προσωπικά πιστεύω στην ωριμότητά του και το 2006, αλλά τότε η «ματαίωση» έγινε τεχνητά, με συνειδητές προσωπικές πρακτικές διαίρεσης, προκειμένου να περιέλθει το γέρας της νίκης και της αλλαγής στην πλευρά «προβλέψιμων ηγεσιών» - μέσα στις παθογένειες του τότε κεντρικού και τοπικού ΠΑΣΟΚ.

Στα άδυτα του μπλόγκερ

Πώς η μήνυση του Μega στο fimotro κάνει τη σύγχυση ακόμη πιο παχιά.

Μάλλον έχω αρχίσει να τρελαίνομαι, γιατί δεν μπορώ να παρακολουθήσω την επικαιρότητα.

Σύμπασα η καλωδιωμένη Ελλάδα συμπαρίσταται με οιμωγές και κατάρες στο γδικιωμένο fimotro. Επειδή είναι μπλογκ και το γράφει ένας μπλόγκερ! Ασχέτως αν αποδεδειγμένα έχει γράψει εκατοντάδες ψέματα, απολύτως συκοφαντικά και εντελώς χυδαία.

Παιδεία και Ελληνική Πραγματικότητα - Αντέχουμε την Αλήθεια?

Άρθρο του Ιστορικού-Συγγραφέα Σαράντου Καργάκου από το facebook

"Ακούω" ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ.
Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά...

Επίθεση σε πρώην πρύτανη, με γιαούρτια και αυγά

Διαβάζω στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ότι ο πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, Ιωακείμ Γρυσπολάκης δέχθηκε το βράδυ της Τετάρτης στα Χανιά επίθεση από κουκουλοφόρους με αυγά και γιαούρτια. Ο ίδιος, εμμέσως πλην σαφώς, «φωτογραφίζει» τους ηθικούς αυτουργούς και τονίζει. «Ας τους χαίρονται όσοι, έξω από το Ιδρυμα αλλά και μέσα σε αυτό, τους εξέθρεψαν, τους γαλούχησαν, τους καθοδηγούν και τους χαϊδεύουν, έχοντας

Η ακαταμάχητη γοητεία του λαϊκισμού. Δοκίμιο για τη χρεοκοπία των μυαλών και των συνειδήσεων.

Ένα πολύ εξαιρετικό άρθρο του Μάκη Καραγιάννη από την Πολιτική Επιθεώρηση που δε μασάει τα λόγια του. Ακόμη και αν κάποιος διαφωνεί ή δεν συμφωνεί σε όλα, οφείλει να αναγνωρίσει ότι υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης. Έλλειψη διαλόγου. Διαλόγου που χωρίς καθυστερήσεις πρέπει να ξεκινήσει.. Γιατί είναι ανάγκη „να ξαναδώσουμε στις λέξεις την αλήθεια τους. Να αναδείξουμε τις αξίες που έσβησαν. Την αλληλεγγύη. Την εργασία. Την αξιοκρατία. Την ηθική. Την υπεράσπιση των αδύνατων. Έχουμε ανάγκη από αλήθεια.“  (Γ.Π.)

Ο Ρήγας καλεί...

Του Λευτέρη Τζιόλα

Έχω τη γνώμη ότι ο Θούριος (του Ρήγα) όπως και άλλα σημαντικά πνευματικά έργα ελλήνων πατριωτών δημιουργών είναι άγνωστα στο σύνολό τους και πολύ περισσότερο στην ιστορική τους, -συνειδησιακή, πολιτικο-κοινωνική, εθνική και δι-εθνική λειτουργία τους. Συνήθως είναι γνωστές οι πρώτες τους στροφές και κάποιο ρεφραίν... Κι εκεί τελειώνουν όλα ! 

Λόγω της σημερινής ημέτας, της παλιγενεσίας, δράττομαι της ευκαιρίας να πω δύο λόγια για τον πρόδρομο της ελληνικής (και όχι μόνο) εθνικής επανάστασης τον αξεπέραστο Ρήγα Βελεστινλή (Φερραίο) :

ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ VS ΕΛΙΤΙΣΜΟΣ

του ΝΙΚΟΥ ΑΡΑΠΑΚΗ

 Η σύγχρονη Ελλάδα είναι η πατρίδα της υπερβολής. Η νηφαλιότητα, όχι ως έννοια αλλά ως εργαλείο άσκησης πολιτικής ή έκφρασης λόγου, δεν μας αφορούσε ποτέ –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Από το υπερβολικά λαϊκίστικο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», εσχάτως περάσαμε στο υπερβολικά ελιτίστικο «δίκιο είναι ο νόμος των αγορών». Από τους Κολλάδες και τα ξεβρακώματα των «αντιφρονούντων», για την προστασία, υποτίθεται, της δημόσιας περιουσίας, αλλά κατ’ ουσίαν για τα κεκτημένα των συνδικαλισταράδων, περάσαμε στο «μην διαμαρτύρεστε, μπορεί να εξαγριωθούν οι επενδυτές, και τότε ποιος θα μας ελεήσει;».

Στο στρατί, Λευκός Πύργος - Ντεπό

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Αγνωστε κι ανώνυμε περιπατητή της νέας Παραλίας, στο πρωινό σου διάβα που πάει για το Ντεπό (πάνω στα λερά κι απρόσωπα πλακάκια), λέγε, τι βλέπεις.
Βλέπω ότι με τούτα (Λιβύη, τσουνάμι, Φουκουσίμα, Ακούγιου) και μ' εκείνα (Πάγκαλος, γιαούρτια, Μπέος, κασέτες) ο χρόνος κυλά στην άνοιξη και στη Φράγκων οι ρίζες και τα δενδρύλλια περιμένουν στη σειρά να κοσμήσουν τα κηπάρια των εξοχικών.

Στον αστερισμό των „δίκαιων“ επεμβάσεων;

Φωτό από die Zeit. Γαλλικό μαχητικό.

Αν και κανείς δε γνωρίζει τη μετά - εποχή των εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο, εντούτοις πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι οι μεγάλες δυνάμεις θα επιδιώξουν τον έλεγχο της όποιας νέας κατάστασης, που θα προκύψει, έγραφα στις 21.02.2011. Δεν ανακάλυπτα βέβαια τον κόσμο, αυτό ήταν σίγουρο και αναμενόμενο. Και ήλθε η κατάλληλη στιγμή.

Ο φασισμός του όχλου

Τραμπούκοι

 "Kάπως έτσι θα ξεκινήσει μια από τις πιο διαβολικές νύχτες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης. H Eπιτροπή Eιρήνης βρίσκει, τελικά, την αίθουσα του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Kινήματος, στη γωνία Eρμού και Bενιζέλου, λίγο πιο πέρα από την αγορά του Mοδιάνο. Aντίθετα με την Aριστοτέλους, η περιοχή ερημώνει όταν κλείνουν τα καταστήματα, και αυτό διευκολύνει τα σχέδια των επίδοξων δολοφόνων. Kαμιά τριακοσαριά παρακρατικοί, τους οποίους επιβλέπουν 150 χωροφύλακες με επικεφαλής τους Mήτσου-Kαμουτσή, αρχίζουν να αλωνίζουν ανεξέλεγκτοι δέρνοντας ακόμη και περαστικούς. Tην ώρα της συγκέντρωσης, μαζεύονται έξω από το κτίριο, σπάνε, πετώντας πέτρες, τα τζάμια και φωνάζουν:

ArkadaΊ (Καρντάσι)

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Τίτλος «ψαγμένος», εν όψει έλευσης του Αχμέτ Νταβούτογλου, σε χώρα -ο νοών νοείτω- όχι στα καλύτερά της, σε πόλη που το «επίσημο ενδιαφέρον» της περιορίζεται σε θέματα «χαμηλής» πολιτικής (τουρισμός). Δεν ξέρω αν η πόλη βάλει τα καλά της όταν υποδεχθεί τον υψηλό επισκέπτη. Προφανώς η υποδοχή θα γίνει με τους όρους του Ξενίου Διός, η επίσκεψη είναι (;) «ιδιωτική».

Γυναίκα

Γιορτή της γυναίκας σήμερα. Φανταστική η ιστορία που ακολουθεί. „Φανταστική“ όμως  και η προσέγγιση  της αλήθειας, πέρα και έξω από τις ξύλινες επετειακές επαναλήψεις της ημέρας. (ΓΠ)

Όταν ο Θεός έφτιαξε τη γυναίκα εργαζόταν μέχρι αργά την 6η ημέρα.
Ένας άγγελος πλησίασε και είπε: “Γιατί σπαταλάς τόσο πολύ χρόνο γι’ αυτή ;”

Άννα Κοκκινίδου: Ζω για να το αποτυπώνω/να το αναφέρω/να το διηγούμαι/να το μοιράζομαι/να το 'δημοσιεύω' παρά για να το ζήσω

Γιατί να μαγειρέψω; Μπορώ να παραγγείλω το νο. 1, 15, 18, 34 και 42 από το μενού του Χ εστιατορίου και μάλιστα on-line. Γιατί να πάω στην αγορά; Μπορώ να παραγγείλω τα ψώνια μου, ποιος χώνεται τώρα στα στενά της αγοράς, στις λαϊκές και στη γλίτσα, μ’αυτά τα βρωμοπερίστερα παντού. Γιατί να ερωτευτώ; Γα..σέ τα! Μπορώ να τσεκάρω κατεβατά, με το κιλό Χ,Ψ, Ω profiles, να βρω ‘ταίρι’ που και του αρέσει ο Τσαϊκόφσκι και ακούει Άντζελα, τα Καψούρικα, πάει στο Μέγαρο και σε μπουζούκια τελειωμένα, σύμφωνα με τις δηλώσεις του.

Ψευτοεπαναστάτες και Σαλτιμπάγκοι

του Νίκου Περάκη

Εχουν περάσει πολλά χρόνια, από την εποχή που κάποιοι "δήθεν" Επαναστάτες πέταξαν από τα πόδια τους τα φτηνά All-Star της εποχής και φόρεσαν τα Armani και τα Prada, κρέμασαν  στον ώμο  μία τσάντα CK,  φόρεσαν τα Carrera τους, άφησαν τα στενά των Εξαρχείων και της Κυψέλης και άρχισαν να περιδιαβαίνουν τους δρόμους το Κολωνακίου από την Βουκουρεστίου μέχρι την Σκουφά και από την Π. Ιωακείμ μέχρι την Αναγνωστοπούλου σουλατσάροντας τις ιδέες τους, άλλοτε με το αζημίωτο και άλλοτε προς τέρψιν των τηλεοπτικών multi-παραθύρων.

Οι μετανάστες και ο ηθικός εκβιασμός



Φωτο: Καλλιόπη Μέλιου από

protagon.gr

Για το δράμα των μεταναστών της Υπατίας μίλησε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης παίρνοντας θέση υπέρ του διαλόγου και θυμίζοντας την αντίστοιχη θέση που είχαν οι Έλληνες σε προηγούμενες φάσεις της ιστορίας. Συγκεκριμένα είπε «είμαστε η χώρα που έχει τη μεγάλη τιμή να έχει επινοήσει τη λέξη «διάλογος» κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε όταν έχουμε να κάνουμε με τους μετανάστες».. Της Λίνας Παπαδάκη από protagon

Οξυμένο πρόβλημα η μετανάστευση και χρειάζεται λεπτούς και προπαντός υπεύθυνους χειρισμούς.  

Ο κόσμος κι ο Κοσμάς

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ*

Ο Κοσμάς «τα 'χει χάσει», μη μπορώντας «παλτουδιά καινούργια ν' αγοράσει», μέρες εκπτώσεων που είναι. Τον κυνηγάνε δημόσιο χρέος, έλλειμμα και πληθωρισμός. Τον καταδυναστεύουν Μέρκελ και ευρωομόλογο. Τον τυλίγουν εφιαλτικά οι άγνωστες έννοιες για σπρεντς, σουάπς, γιούροστατ, τον πνίγουν κραυγές για λαμόγια, βρόμικο χρήμα, εξεταστικές, σκάνδαλα, παραγραφές, άρθρο 86 του Συντάγματος, Μαρινάκης. Κι ο Καντάφι, παρέα με τον Μουμπάρακ. Δεν τα καταλαβαίνει πολύ καλά όλα αυτά, αλλά τα νιώθει, στο πετσί του. Βαθιά.

Στήριξη Κάστρο στον Καντάφι

Foto: Φιντέλ Κάστρο (enet.gr)

„Ο κόσμος βρίσκεται βυθισμένος σε πληροφορίες κάθε είδους“  ανέφερε σε γραπτή του δήλωση ο Κάστρο, προσθέτοντας, ότι τηρεί στάση αναμονής μέχρι να αποδειχθεί  "είτε η αλήθεια, είτε το ψεύδος" για τις σφαγές και πως «...τούτη τη στιγμή, η χειρότερη αδικία θα ήταν η σιγή των τίμιων ανθρώπων απέναντι στο έγκλημα που ετοιμάζεται να διαπράξει το ΝΑΤΟ κατά του λιβυκού λαού».
Για το αν συντελείται ή όχι έγκλημα κατά του λιβυκού λαού τώρα, οφείλουμε κατά τον ιστορικό ηγέτη ως τίμιοι άνθρωποι, να περιμένουμε. Ο χρόνος θα δείξει. Τόσο απλά.

Τελικά πληρώνουμε ή δεν πληρώνουμε.

Martin Luther King

Υπακούμε στους νόμους –δίκαιους και άδικους- ή δεν υπακούμε;
Η πολιτική ανυπακοή πάντως δεν πρωτοεμφανίστηκε με αφορμή την αύξηση των τιμών εισιτηρίων και διοδίων. Παλιά και γνώριμη συμπεριφορά. Τα ερωτήματα ανοιχτά μέχρι σήμερα. Μπορεί να λειτουργήσει μια δημοκρατική κοινωνία χωρίς υπακοή των πολιτών στους νόμους; Έχει δικαίωμα η πλειοψηφία σε μια δημοκρατική κοινωνία να επιβάλει την εφαρμογή άδικων νόμων;

Ο «εξαγνισμός» των Βατοπαιδινών

ΤΟ ΒΗΜΑ Άρθρο του Β. ΧΙΩΤΗ

Διαβάζω στο Βήμα της Κυριακής, ότι „το οριστικό κλείσιμο του σκανδάλου του Βατοπαιδίου λόγω παραγραφής των αδικημάτων, με την έκδοση βουλεύματος από τη Δικαιοσύνη, πυροδοτεί από την περασμένη εβδομάδα εσωκομματικές διεργασίες στο εσωτερικό της ΝΔ. Οι πρώην υπουργοί που ενεπλάκησαν στην υπόθεση, με εξαίρεση τον κ. Γ.Βουλγαράκη που αρχίζει να κοιτάζει προς τον ΛΑΟΣ και τον κ. Θ. Ρουσόπουλο που επιμένει ότι δεν τον ενδιαφέρει η επιστροφή του στην πολιτική σκηνή, ζητούν από τον κ. Αντ. Σαμαρά να τους

Δεν είναι όλοι ίδιοι!

Η πιο συνηθισμένη έκφραση τα χρόνια της κρίσης. Όταν μιλούμε για τους πολιτικούς ή για άλλες επαγγελματικές ομάδες, γιατρούς, δημοσιογράφους, εκπαιδευτικούς, ο αντίλογος είναι „δεν είναι όλοι ίδιοι". Η έκφραση αυτή δείχνει αόριστα μια στατιστικά υπαρκτή κατάσταση, που κινείται –κακώς κατά την άποψή μου- στο πεδίο των εξαιρέσεων, ως επιβεβαίωση απλά του κανόνα.

Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ!

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ*

Για μας τα παόκια, ανάμεσα στους εκτυλισσόμενους παραλογισμούς της πολιτικής συγκυρίας, τη σούπα που μας σέρβιρε προχτές η ευρωπαϊκή ηγεσία και τα ιστορικά τεκταινόμενα στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάιρο, προέχει η πρόσφατη πρεμιέρα του θεατρικού έργου «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ».

Βρέθηκε η λύση για τους μετανάστες. Να μεταφερθούν στη Βουλή.

...κάποιοι είπαν να μεταφερθούν στη Βουλή. Αλήθεια τι θα συνέβαινε άραγε σε μια τέτοια περίπτωση;

 

Αυτή είναι εμφάνιση

Εμφανίστηκε χθες στην τηλεόραση ο εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ κύριος Γιάννης Μιχελάκης και κάτι δήλωσε για το Λοβέρδο. Η αλήθεια είναι, ότι δεν πολυκατάλαβα τι ακριβώς είπε, γιατί με αποσυντόνισε η εμφάνισή του. Αυτό κι΄ αν είναι επιτυχία εκπροσώπου Γραφείου Τύπου.  Ο πολιτικός ακόμη πιο „κοντά“ στον πολίτη, σκέφθηκα.

Τζαμπατζίδες αποκάλεσε ο Ρέππας ...

...όλους όσοι ακολουθούν το „Δεν πληρώνω - δεν πληρώνω" προκαλώντας την αντίδραση των ηγετών της κίνησης. Δύο λόγοι αναφέρονται. Ο πρώτος είναι η αντίδραση στην αύξηση των εισιτηρίων, ακριβών διοδίων ή προπληρωμή για έργα που δεν έχουν υλοποιηθεί. Ο δεύτερος είναι ο ισχυρισμός, ότι οι μη έχοντες δεν μπορούν με τα περιορισμένα ή ανύπαρκτα εισοδήματα να αντεπεξέλθουν στα έξοδα που απαιτεί η μετακίνησή τους. Όλοι αυτοί είναι τελικά τζαμπαζήδες;

Υποκριτική άνευ διδασκάλου

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Αυτό το (ατελέσφορο) κυνήγι μαγισσών που βιώνουμε καθημερινά, με πρωταγωνιστές τους ιδανικούς αυτόχειρες της πολιτικής τάξης, φαίνεται να εξελίσσεται σε μακαρθισμό βαλκανικής έκδοσης. Από τότε που ο Μάνης κατέγραψε στην ιστορία το μανιχαϊσμό ως απόλυτο όπλο συντριβής του κακού,

Ηλίας Ηλιού. 25 Ιανουαρίου 1985

"Είμαι πικραμένος". Δήλωνε αποχωρώντας από την πολιτική το 1981. "Όχι τόσο από τους αντιπάλους μου, που έκαναν στο κάτω κάτω τη δουλειά τους, αλλά από τους ομόφρονές μου. Δεν άφησαν πεπονόφλουδα που τους πετούσε η ντόπια ή η ξένη αντίδραση που να μην την πατήσουν...

Εκτίθενται οι μετανάστες

250 μετανάστες εγκαταστάθηκαν στη Νομική

Λοιπόν θα λέω τη γνώμη μου και ας θυμώνουν κάποιοι φίλοι μου. Προοδευτικό δεν είναι αυτό που θέλω να είναι, αλλά αυτό που πράγματι είναι. Και σε αυτήν τη χώρα έχουμε ξεφύγει εντελώς. Μπερδέψαμε έννοιες, στόχους – αν ποτέ είχαμε – και πρακτικές, που άσχετα προθέσεων οδηγούν σε άλλους επικίνδυνους ατραπούς. Ποιοι οδήγησαν τους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους στη Νομική;

Είναι να μην αγανακτείς;

Είναι πολιτικά και ηθικά απαράδεκτο να κινδυνεύει ο πολίτης για ένα αδίκημα απιστίας ή δωροδοκίας με πολύχρονες ποινές ακόμη και ισόβια και οι συμμετέχοντες στο ίδιο αδίκημα πολιτικοί να βρίσκονται στο „απυρόβλητο" και να απαλλάσσονται λόγω παραγραφής. Το Δικαστικό Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου αποφάσισε ότι τα αδικήματα για τα οποία έχουν παραπεμφθεί οι Π. Δούκας, Απ. Κοντός και Ευ. Μπασιάκος, για την υπόθεση του Βατοπεδίου είναι παραγεγραμμένα και επομένως η υπόθεση δεν πρέπει να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο. Αντίθετα η δικογραφία για τους συμμέτοχους, δηλαδή για τα μη πολιτικά πρόσωπα, παραπέμπεται σε ειδικό εφέτη-ανακριτή. Κάτι παρόμοιο αναμένεται και για την υπόθεση της Siemens...

«Χάσαμε» το κόμμα. Stop!

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ*

Εντιμότατοι φίλοι, τι τύχη άραγε μπορεί να έχει το αρθρίδιο τούτο χωρίς αναφορές στο Μακιαβέλι (έχουμε ηγέτη!), δίχως κυνήγι μαγισσών (ένα στη φυλακή!) με συνοδεία ύβρεων (κοπρίτες, ζώα!), άνευ λουκούλλειων γευμάτων σε πολυτελή σουίτα μετά συνοδών (μάνα μου, μεγαλεία!), σε κοινωνία erga omnes (εναντίον όλων!).

Δήλωση του Ούγκο Τσάßες (Ιούλιος 2010):

Με ρωτάτε γιατί στείλαµε φυλακή όσα στελέχη µας κλέψανε;

Γιατί κλέψανε! Και δεν τους τιµωρήσαµε εµείς αλλά οι θεσµοί.

Μου λένε «γιατί άφησες να µπει φυλακή ο υπουργός άµυνας και δεν τον κάλυψες επειδή ήταν προσωπικός σου φίλος;»

Μα... γιατί έκλεψε!

Πρόδωσε την εµπιστοσύνη µας, την πίστη του λαού στη κυßέρνηση. Πρόδωσαν τον Λαό, τη Δηµοκρατία, το Στρατό, την Πατρίδα, το Έθνος; ....

Μη πετάτε πέτρες στον Πάγκαλο.

Φωτό: ΒΗΜΑ 31.12.2010

Πέστε ότι θέλετε. Το “μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο”, όπως ακριβώς δηλώνει ο ίδιος ότι το είπε, ή ο χαρακτηρισμός ορισμένων φαντάζομαι υπαλλήλων του Δημοσίου ως „κοπρίτες“ μπορεί να μην ταιριάζουν στην προσωπική μου αισθητική, αλλά αυτό δε με εμποδίζει να αποκρυπτογραφήσω και συμφωνήσω με ορισμένες αλήθειες. Και ας πάω κόντρα στους πολλούς. Αυτό είναι όμως το μεγαλείο των Blogs. Δημοσιοποίηση της προσωπικής έκφρασης χωρίς δεσμεύσεις. Ο Πάγκαλος είπε αλήθειες που πόνεσαν, έξυσαν πληγές και κάποιοι μάτωσαν. Αλήθειες που δε χάιδεψαν κατά την προσφιλή μέθοδο των περισσότερων πολιτικών μας, αυτιά.....

Για τα σκουπίδια ποιος θα αγωνιστεί;

Ανήμερα πρωτοχρονιάς ορκίστηκαν οι νέοι δημοτικοί μας άρχοντες. Δύο ήταν τα στοιχεία που ξεχώρισαν. Η δυνατότητα του πολιτικού όρκου και οι πανομοιότυπες ανά την επικράτεια δηλώσεις ορισμένων συμβούλων. Σχετικά με την ορκωμοσία καλό είναι να αποφεύγονται ακρότητες και να αναγνωρίζεται στην πράξη το δικαίωμα του καθενός να ορκίζεται θρησκευτικά ή πολιτικά. Αυτό νομίζω ότι έχει πλέον κατοχυρωθεί. Όσον αφορά τις πολιτικές δηλώσεις τι να πει κανείς......

ΣΥΡΜΑΤΟΠΛΕΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ



Πηγή Φωτό: TA NEA

Την περιοχή της Νέας Βύσσας Εβρου θα καλύψει κυρίως ο φράκτης που ετοιμάζει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για την αντιμετώπιση του κύματος παράνομων μεταναστών που εισέρχονται στη χώρα μας από τα ελληνο-τουρκικά σύνορα. Δύσκολο θέμα και βαθιά ανθρωπιστικό. Τα όποια μέτρα μπορούν να μειώσουν την ένταση της λαθρομετανάστευσης, αλλά όχι να λύσουν το πρόβλημα οριστικά. Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι ιστορία μεταναστευτικών ρευμάτων.

Ευχές