«ΣΕ ΞΕΡΩ παρτάκια της διπλανής πόρτας »

του JOSEF KAPA

Σε ξέρω,

σε θυμάμαι στους ώμους του πατέρα σου να κουνάτε σημαιάκια του ΠΑΣΟΚ το 81. Δεν το παραπίστευε ο πατέρας σου το ΠΑΣΟΚ, αλλά συνεπαρμένος από την μέθη της αλλαγής, πήγε με το μπούγιο. Όχι χωρίς ανταλλάγματα.

Εκεί που καιγόταν στα χωράφια, πούλησε τα ξαδέρφια του από το χωριό για ψήφους και μπήκε στο δημόσιο. Και από τότε όλα άλλαξαν. Αγοράσατε διαμέρισμα, πέρναγαν τα χρόνια αγοράστε και εξοχικό στη Λούτσα. Μπήκατε στις κλαδικές στα γρήγορα »χώθηκε» και η μαμά. Μπήκε στο ΙΚΑ καθαρίστρια και γρήγορα πέρασε σε γραφείο. Εσύ πήγες γαλλικά, πήγες πιάνο, έκανες ενόργανη όλα καλά. Θυμάσαι ακόμη την Αυριανή στο τραπέζι της οικογένειας. Και μεις ψηφίζαμε ΠΑΣΟΚ αλλά δεν τα καταφέρναμε να ξεκολλήσουμε απ΄ τα χωράφια. Είχατε τον τρόπο σας είσασταν πιο καπάτσοι.

«Σύντροφε, κλάψε τώρα στους ώμους του Χαϊκάλη και της Ραχήλ»

του Josef Kapa

Άκου σύντροφε,

….όταν άρχισες να αποδημείς τη Σώτη Τριανταφύλλου στην αρχή χαριτολογώντας και μετά βρίζοντας απροκάλυπτα ομολογώ το διασκέδασα ,γιατί τη Σώτη και το »Εργοστάσιο των μολυβιών» της δεν την γούσταρα και γώ.

Συνέχισες αρπάζοντας τη Διβάνη.

Μια από τα ίδια, με έπιασες μπόσικο και κει.

Tο κατάπια ίσως και να υπερθεμάτισα και γω σε μια δυο παρέες,παρασυρμένος απ’τον καταρρακτώδη οίστρο των διάσημων αριστερίστικων τρολ.

Κάποια στιγμή άρχισα να χάνω το λογαριασμό.

Αλήτης ο Χειμωνάς,προδότης ο Χωμενίδης,ξεφτίλας ο Γιωφασάτ και κει άρχισες να με προβληματίζεις.

Η αριστερά που γούσταρα,αυτή του Παπαγιαννάκη και του Κύρκου, δεν μισούσε, δεν έβριζε, δεν αφόριζε, δεν κρέμαγε.

Πόσο μάλλον συγγραφείς…