της Νίτσας Χατζή-Μόντρεαλ
***
Ένα από τα πολλά που μου έκαναν εντύπωση όταν πρωτοήρθα εδώ ήταν ότι οι άνθρωποι δεν ήξεραν να ράψουν ούτε ένα κουμπί, να διορθώσουν ένα ποδόγυρο. Έτσι γνώρισα την Ρόζα ως ράφτρα - αυτοχαρακτηρισμός της ίδιας -στο καθαριστήριο της γειτονιάς μου. Ιταλίδα μετανάστρια πρώην εργάτρια σε μια από τις πολλές βιοτεχνίες ρούχων του Μόντρεαλ ώσπου μια - μια έκλεισαν όλες για να μεταφερθούν στην Κίνα. Στο prime της παραγωγικής της ηλικίας με υποχρεώσεις η αναζήτηση δουλειάς την έφερε στην γειτονιά μου. Βρήκα δουλειά έλεγε, είμαι καλά. Έχω τα χέρια μου, το μεράκι μου, την εμπειρία μου. Την υγεία μου να έχω και όλα παλεύονται.
***
Ένα από τα πολλά που μου έκαναν εντύπωση όταν πρωτοήρθα εδώ ήταν ότι οι άνθρωποι δεν ήξεραν να ράψουν ούτε ένα κουμπί, να διορθώσουν ένα ποδόγυρο. Έτσι γνώρισα την Ρόζα ως ράφτρα - αυτοχαρακτηρισμός της ίδιας -στο καθαριστήριο της γειτονιάς μου. Ιταλίδα μετανάστρια πρώην εργάτρια σε μια από τις πολλές βιοτεχνίες ρούχων του Μόντρεαλ ώσπου μια - μια έκλεισαν όλες για να μεταφερθούν στην Κίνα. Στο prime της παραγωγικής της ηλικίας με υποχρεώσεις η αναζήτηση δουλειάς την έφερε στην γειτονιά μου. Βρήκα δουλειά έλεγε, είμαι καλά. Έχω τα χέρια μου, το μεράκι μου, την εμπειρία μου. Την υγεία μου να έχω και όλα παλεύονται.
