Ύστερα έρχονται άλλες ερωτήσεις. Τι είσαι; Γεννήθηκες εδώ, τραγουδάς τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας,
στο σχολείο είπες ποιήματα για την 25η Μαρτίου. Και όμως σε θεωρούν
αλλοδαπό. Στη Νιγηρία εσύ δεν έχεις πάει ποτέ. Τα ελληνικά είναι η
γλώσσα σου. Τι είσαι λοιπόν; Πρέπει να είσαι τρεις φορές τρελός για να
μην τρελαθείς. Πρέπει να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να μην
αφήσεις την πραγματικότητα να σε ξεκάνει. Τι κάνω αυτή τη στιγμή;
Ασχολούμαι πολύ με τη μουσική και με το θέατρο του δρόμου. Τώρα δουλεύω
στον «Κοσμοπολιτισμό», ένα πολιτιστικό κέντρο που διοργανώνει και πολλά
ενδιαφέροντα event με μετανάστες καλλιτέχνες. Τα χαρτιά; Τα περιμένω
ακόμα, εδώ και δυο χρόνια. Το μέλλον; Το μέλλον, φίλε μου, είναι τα
όνειρά μου. Αυτά είναι η ασπίδα και η ελευθερία μου...»
Ολόκληρο το άρθρο του Gazmend Kapllani
