"Η Υπεράσπιση της Δημοκρατίας"

"Οι ένοπλες δυνάμεις διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό" δήλωσε ο Καμμένος! Κάτι τέτοιο είχαμε να ακούσουμε από την εποχή της χούντας!

ΠΡΩΤΗ φορά αριστερά, λουστήτε τον! Άντε και σε ανώτερα! (Γ.Π.)

Η ελληνική πλευρά κατέθεσε τις προτάσεις της,

τις οποίες θα εξετάσει το Eurogrpoup. 
Θα εξετάσει; 
Αλήθεια τι έγινε με εκείνο το τελεσίγραφο των δανειστών; (Γ.Π.)

"Η υπερτιμημένη καγκελάριος"

του Σταμάτη Ασημένιου

Σε σχόλιο του στο Spiegel Online, o Κρίστιαν Ράιερμαν υποστηρίζει ότι είναι εσφαλμένη η εκτίμηση που θέλει τη γερμανίδα καγκελάριο να έχει τη δυνατότητα και τη βούληση να κρατήσει με οποιοδήποτε τίμημα την Ελλάδα στο ευρώ. Σύμφωνα με τον κ. Ράιερμαν, δεν εξαρτάται από την βούληση ενός ανθρώπου η εξέλιξη της Ευρώπης. "Οι συνάδελφοι (της Μέρκελ) στις άλλες χώρες της κρίσης, οι οποίοι έχουν εξυγιάνει με επιτυχία τις εθνικές τους οικονομίες, δεν την αφήνουν να κάνει μεγάλες παραχωρήσεις προς τους Έλληνες", παρατηρεί ο γερμανός δημοσιογράφος, παραπέμποντας ταυτόχρονα και σε άλλους παράγοντες που δεν επιτρέπουν στην Μέρκελ να διαχειριστεί όπως θα ήθελε εκείνη το ελληνικό ζήτημα: το ΔΝΤ, την κοινοβουλευτική ομάδα των χριστιανοδημοκρατών και τον Β. Σόιμπλε, που φέρεται να συμφιλιώνεται με την ιδέα του grexit. Με λίγα λόγια, η γερμανίδα καγκελάριος, παρά την ισχύ της, δεν είναι παντοδύναμη. Η λύση στο ελληνικό ζήτημα εξαρτάται από περισσότερους παράγοντες.

 http://www.spiegel.de/…/griechenland-krise-die-ueberschaetz…

«Αναζητώντας δικτάτορα»; (Ο ρόλος της Ζωής Κωσταντοπούλου)

Έχουν γίνει απίστευτα πράγματα στην ιστορία ας μη δούμε και αυτό! Το "ΠΟΤΕ μη λες ΠΟΤΕ" ισχύει στην πολιτική: Και ο Μουσολίνι ήταν ηγέτης της αριστερής πτέρυγας του μαρξιστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ιταλίας, με τις πιο ακραίες αντιπολεμικές θέσεις και κατήγγελλε για συμβιβασμένους τους υπόλοιπους σοσιαλιστές ηγέτες, αλλά δεν τον εμπόδισε τίποτε στη δημιουργία του fascio και την πορεία στη Ρώμη.
Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο του Γιώργου Καραμπελιά στη συνέχεια! (Γ.Π.)
=>Η ελληνική κοινωνία, στο έπακρο απελπισμένη, βρίσκεται προς αναζήτηση του ισχυρού άνδρα ή της γυναίκας που θα της επιτρέψει να ταυτιστεί φαντασιακά με κάποια ισχυρή εξουσία, η οποία θα της δώσει επιτέλους την αίσθηση μιας ισορροπίας και μίας τάξης. Από την αρχή της κρίσης, στις πλατείες και στις συζητήσεις των «καθημερινών ανθρώπων», μπορούσε κανείς να διαγνώσει το ισχυρό αίτημα, διατυπωμένο με χιλιάδες τρόπους, για έναν «ηγέτη», για μια επί τέλους ισχυρή εξουσία που θα βάλει τέρμα στην «κομματοκρατία» και τη ρεμούλα, θα αντιμετωπίσει τους «τοκογλύφους» και «θα απελευθερώσει» την Ελλάδα από τους ξένους ληστές. Γι’ αυτό και τα δεκάδες ή χιλιάδες σχέδια επί χάρτου για αλλαγή του Συντάγματος ‒προς την κατεύθυνση της περιστολής της νομοθετικής εξουσίας και την ανάδειξη ισχυρού εκτελεστικού βραχίονα‒ που κυκλοφορούσαν αφειδώς στο εσωτερικό των αγανακτισμένων, παράλληλα βεβαία με άλλες θετικές προτάσεις για ενίσχυση της άμεσης δημοκρατίας.

Οι Έλληνες αναζητούσαν έναν «ηγέτη», σε μια εποχή «λειψανδρίας». Ας θυμηθούμε ότι προτάθηκαν ή αυτοπροτάθηκαν πολλοί, όπως ο Βγενόπουλος και άλλοι, μόνο που βέβαια ήταν πολύ αχαμνοί για έναν τέτοιο ρόλο. Αρκετοί μάλιστα ετοιμάστηκαν να φορέσουν το δίκοχο, με τη ναπολεόντεια και αυταρχική συμπεριφορά τους, και όχι μόνο ο Κασιδιάρης ή ο Μιχαλολιάκος. Αυταρχικές προσωπικότητες αναδείχθηκαν πολλές και στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο αλλά απέτυχαν είτε λόγω της ηλικίας τους είτε λόγω του περιθωριακού τους χαρακτήρα και της έλλειψης πρόσβασης σε κέντρα εξουσίας. Κοινό χαρακτηριστικό τους η επιδίωξη της δραχμής, όχι διότι αγαπούσαν τόσο πολύ το εθνικό νόμισμα, ή ότι δεν καταλάβαιναν τις καταστροφικές οικονομικές συνέπειες που θα επιφέρει σήμερα μια τέτοια ενέργεια, αλλά διότι η εγκατάλειψη του ευρώ, και κατά συνέπεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα σήμαινε πως η χώρα θα έπλεε πλέον σε «αχαρτογράφητα νερά», χωρίς κανέναν έλεγχο, τουλάχιστον για κάποιο διάστημα, και υπ’ αυτές τις συνθήκες θα μπορούσαν οι πλέον αυταρχικές λύσεις να γίνουν εφικτές, σε συνθήκες διάλυσης του πολιτικού συστήματος, της οικονομικής ζωής και του κοινωνικού ιστού. Σε τέτοιες συνθήκες ανθεί το φασιστικό φαινόμενο.

Τι θα μας συνέβαινε εκτός ευρώ

Γράφει ο καθηγητής Αδαμάντιος Πεπελάσης.

Αν πράγματι βρεθούμε εκεί, υπάρχει ο κίνδυνος κάποιοι να πιστέψουν ότι η Ελλάδα επανέκτησε την ανεξαρτησία της και αποφασίζει μόνη για το μέλλον της. Κάθε άλλο, αενάως θα διαπραγματευόμαστε και μάλιστα με αδύναμο νόμισμα και σε περιβάλλον γεω-στρατηγικής ανασφάλειας. Με τέτοιες αντιλήψεις, δύσκολα θα προστατευθεί η ελληνική παραγωγή, η ελληνική γη και οι ΔΕΚΟ από τις ορέξεις όσων διαθέτουν ρευστότητα ή ευχερή πρόσβαση σε διεθνείς χρηματοδοτήσεις, είτε πρόκειται για ξένους, είτε για Έλληνες με συσσωρευμένα κεφάλαια στο εξωτερικό. Η οικονομία μας θα προσφέρεται ως λεία σε κερδοσκόπους και όσους διεκδικούν προνομιακή μεταχείριση από το κράτος.

Ολόκληρο το άρθρο απο το "ΑΝΟΙΧΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ" στη συνέχεια

Τι πήγε λάθος στην ελληνική οικονομία; Οι 6 παράγοντες

Από ευκαιρία ίσως μετατράπηκαν σε πρόβλημα τα περίπου 100 δισ. ευρώ, που η Ελλάδα έλαβε συνολικά τις τελευταίες δεκαετίες από τα κοινοτικά ταμεία, καθώς τα "εύκολα λεφτά", σε συνδυασμό με τα εγγενή προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, συνέβαλαν στην αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της χώρας προσανατολίζοντάς το στην κατανάλωση, δημιούργησαν ελλειμματικά ισοζύγια και "έσπρωξαν" ιδιωτικό και δημόσιο τομέα σε λανθασμένη κατεύθυνση...Το πολιτικό μας σύστημα δεν ήταν αρκετά δυνατό, δεν είχε την ισχυρή θέληση για να πάει κόντρα σε ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που δεν επιθυμούσαν την αλλαγή. Ήμουν αισιόδοξος ότι η είσοδος της Ελλάδας στην ευρωζώνη θα ήταν η ευκαιρία να οικοδομηθούν ισχυροί θεσμοί και να αξιοποιηθούν τα χαμηλά επιτόκια. Εμείς όμως, γίναμε μέλη και αλλάξαμε το οικονομικό μοντέλο από παραγωγικό σε καταναλωτικό. Ίσως τελικά τα περισσότερα από 100 δισ. ευρώ που αντλήσαμε όλα αυτά τα χρόνια [...]να έκαναν κακό, είπε χαρακτηριστικά ο κ.Λιαργκόβας, στο πλαίσιο ομιλίας του σε συνέδριο, που διοργάνωσαν στη Θεσσαλονίκη οι σχολές νομικής των πανεπιστημίων του Μπρίστολ (Tμήμα Κοινωνικών Επιστημών και Νομικής), ΑΠΘ (έδρα Jean Monnet) και του 'Οσλο (Ερευνητική Ομάδα Επιχειρήσεων, Αγορών, Κοινωνίας και Περιβάλλοντος). 

Περισσότερα από την ομιλία του στη συνέχεια

Αυτό είναι σοβαρό

Γιάννης Βαρουφάκης. Το τέλος του παιχνιδιού

Ο κ. Βαρουφάκης τα 'κανε θάλασσα. Στο πιο σημαντικό, στο πιο κρίσιμο έργο της ζωής του προτίμησε να παίξει τον εαυτό του και όχι να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρόλου του. Γιατί; Διότι δεν κατάλαβε ότι «Αυτό είναι σοβαρό.» Και μάλιστα ιδιαζόντως σοβαρό, διότι οι αποφάσεις και η συμπεριφορά του είχαν (και έχουν ακόμη) να κάνουν με τη ζωή των άλλων.

-

ΥΓ. Διακινδυνεύω μια πρόβλεψη. Όταν καταλαγιάσουν τα πράγματα και αποτιμηθεί ψύχραιμα το πεντάμηνο αυτής της θορυβώδους, αλαλουμοειδούς και επώδυνης για τη χώρα διαπραγμάτευσης, οι πολέμιοι της λιτότητας θα καταλογίσουν μεγάλες ευθύνες στον κ. Βαρουφάκη και τον ΣΥΡΙΖΑ για υπονόμευση της αξιοπιστίας των πολιτικών κατά της λιτότητας. Εννοώ σοβαρούς μελετητές εντός και εκτός Ελλάδας. Όχι τους αιθεροβάμονες εντός και εκτός Ελλάδας. Η απουσία ενός στοιχειώδους σχεδίου με συγκεκριμένες, μη μαξιμαλιστικές προτάσεις υποκαταστάθηκε από ανοησίες (τζιχαντιστές), απειλές (Κούγκι), το «μια έτσι, μια αλλιώς» (θα πληρώνουμε στο διηνεκές το ΔΝΤ και δεν το πληρώνουμε). Είναι απίστευτο ότι ούτε μια νέα ιδέα δεν ακούστηκε από ένα κίνημα που αυτοπροσδιορίζεται ως ριζοσπαστικό και προοδευτικό, και ήθελε να αλλάξει την Ελλάδα και τη Ευρώπη.

Στη συνέχεια το άρθρο του Κ.Π. Αναγνωστόπουλου από το The Books´ Journal/3.6.2015

Πύρρειος ή Καδμεία νίκη

του Κώστα Γ. Μαμέλη

Συνέβη προχτές στη φτωχική πολιτική γειτονιά μας, όπου με συλλογή υπογραφών (κλασσικό μέσο φραξιονισμού), η Παναρίτη «εξαναγκάστηκε» σεπαραίτηση από την εκπροσώπηση στο ΔΝΤ (αφού προηγήθηκε, ως προεόρτιο, δεκάωρο «ξύλο» στον «διασωθέντα» Ταγματάρχη).

Οι υπογραφές βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ επέτυχαν «νίκη», δείχνοντας (εκ των υστέρων) αξιοθαύμαστη ανακλαστική αντίδραση για όσους «εφάπτονται» των μισητών μνημονίων.

Απολύτως ετεροχρονισμένα (και αφού ανέχτηκαν αρκετές δεκάδες «εφαπτόμενων» στη βουλή  και στην κυβέρνηση) ποιούμενοι την ανάγκη φιλοτιμία (ξέρουν αυτοί την ανάγκη),βρήκαν στο πρόσωπο Παναρίτη έναν εύκολο και αρκούντως ευάλωτο αντίπαλο.

Δεν σκέπτονται ότι ο πραγματικός ηττημένος είναι «η συλλογική απόφαση» της πιο βαριάς κυβερνητικής ομάδας;

Δεν αναλογίζονται ότι «ακύρωσαν» τον πανταχόθεν βαλλόμενο υπουργό Βαρουφάκη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κρίσιμη θέση του στην  σημαντικότερη φάση της - κατ΄ αυτούς- αντιμνημονιακής μάχης;

Η ΕΕ και η Ελληνική Κυβέρνηση έχουν εγκλωβιστεί.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαχειρίστηκε την οικονομική κρίση από το 2008 ως ένα εσωτερικό ζήτημα των χωρών που επλήγησαν από αυτήν. Μετέθεσε έτσι, όλο το βάρος προσαρμογής στα επιμέρους κράτη – μέλη, αντί να δει τις συστημικές αδυναμίες του ΕΥΡΩ και τις διεθνείς παραμέτρους. Καλλιέργησε με τον τρόπο αυτό τον εθνικισμό και την εσωστρέφεια. Τις προκαταλήψεις και το διχασμό. 

Η τελική έκβαση του «ελληνικού ζητήματος«, θα έχει καθοριστική σημασία για την εξέλιξη της Ευρώπης αλλά και της περιοχής. 

Αν αποτύχουμε, ούτε οι Έλληνες, ούτε άλλος ευρωπαϊκός λαός θα βγει κερδισμένος.

Η ΕΕ και η Ελληνική Κυβέρνηση έχουν εγκλωβιστεί.

Η νέα κυβέρνηση αυτοεγκλωβίστηκε στη διαπραγμάτευση σημείων του μνημονίου – κάποιες «κόκκινες γραμμές», όπως τις ονομάζει. Έχασε έτσι την ευκαιρία να καταθέσει ένα εθνικό, ελληνικό πρόγραμμα για τις μεγάλες δημοκρατικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα.

Παράλληλα, οι εταίροι μας παραμένουν εγκλωβισμένοι στην επιλογή της αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας, ενώ μετά από 5 χρόνια οικονομικών θυσιών απαιτείται να προχωρήσουν οι μεγάλες αλλαγές που αναδιαρθρώνουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας.

Στη συνέχεια το άρθρο του ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Προέδρου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ για τις διαπραγματεύσεις με τους θεσμικούς εταίρους και την πορεία της χώρας.

Τι πραγματικά θέλει ο Βαρουφάκης;

του Αντώνη Βγόντζα

Το έκανε το θαύμα του. Πάλι! Το μεσημέρι κάλεσε στο Υπουργείο τους οικονομικούς συντάκτες. Και βρήκε, περίπου, την ευκαιρία για να τους ανακοινώσει ότι θα επιβληθεί φόρος στις συναλλαγές με τα ΑΤΜ. Οι αντιδράσεις ήταν πελώριες. Άναψαν ακόμα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα σε ελάχιστες ώρες βγήκε μια νεότερη ανακοίνωση… Δεν είναι πρόταση του Υπουργείου Οικονομικών η επιβολή ενός τέτοιου επαχθούς μέτρου. Πρόταση ήταν των δανειστών. Και ως τέτοια η Ελληνική Κυβέρνηση την απέρριψε! Με αξιοπρέπεια! Ως συνήθως!

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γιάννης (με όσα «ν» θέλει!) Βαρουφάκης δημιουργεί προβλήματα. Η καταμέτρησή τους αγρεύει διψήφιους αριθμούς. Μερικοί είναι κατακόκκινοι. Όπως εκείνο με την υποκλοπή των συζητήσεων στο Eurogroup. Όπως εκείνο με το περίφημο «δάκτυλο». Που θα έβαζε στους Γερμανούς.

Εμείς δεν φταίμε ποτέ;

ΟΙ ΜΕΤΑΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Θέλω να ευχαριστήσω, εκ μέρους της "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ" για την ανασύνθεση του μεταρυθμιστικού κέντρου και της νέας Σοσιαλδημοκρατίας, όλους όσους συμμετείχαν στην σημερινή εκδήλωση - συζήτηση, που για τρεις ώρες διατήρησε υψηλό ενδιαφέρον.

Θέλω να ευχαριστήσω τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, για την παρέμβασή του και τους, Μάκη Γεωργάτο συντονιστή τομέων πολιτικής στο ΠΟΤΆΜΙ Γιώργο Κουτρουμανη, μέλος ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, Φίλιππο Σαχινίδη υπεύθυνο τομέα οικονομίας στο ΚΙΝΗΜΑ Δημοκρατών Σοσιαλιστών και Γιώργο Σιακατάρη μέλος της Ε Γ της ΔΗΜΑΡ, για τις ομιλίες και την συμμετοχή τους στον διάλογο. 

Γιατί τα κάνετε μπάχαλο!

Γ.Π.

Γιατί το σκίσιμο των μνημονίων έξω από τη Βουλή και η κατάργησή τους με ένα νόμο κατάντησε ανέκδοτο! Αντί να λέτε διάφορα τρελά στα τηλεπαράθυρα θυμηθείτε, ότι υπάρχει και η συγνώμη! Ο λαός μπορεί προς το παρόν να μην έχει άλλη επιλογή, αλλά μνήμη έχει! Μη το ξεχνάτε αυτό!

Γιατί η δημιουργική ασάφεια γύρισε μπούμερανγκ. Δεν αντιληφθήκατε, ότι η δημιουργική ασάφεια ωφελεί τους ισχυρούς, γιατί μπορούν να ισχυρίζονται και να επιβάλουν, ότι θέλουν,  όποτε θέλουν. Η δημιουργική σαφήνεια είναι αυτή που κατοχυρώνει τους μικρούς! 

Γιατί το υποτιθέμενα καλά οικονομικά μελετημένο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, για το οποίο σας ψήφισε ο ελληνικός λαός, πάει στις καλένδες και οι δικαιολογίες τύπου "δεν γνώριζα" δεν διατίθενται.

Γιατί ο πρωθυπουργός ομολογεί, πως κακώς δεν ζήτησε γραπτά τις υποσχέσεις (σικ) από τους εταίρους και εξαπατήθηκε.

Γιατί τα λεφτά κακώς δεν τα ζητήσατε με τη συμφωνία του Φεβρουαρίου και τώρα ξύνετε τον πάτο του βαρελιού. Αλλά μέχρι πότε;

Γιατί συγκρούεστε με την κοινή λογική. Όταν ένας πρωθυπουργός δηλώνει γραπτά στους δανειστές, ότι η χώρα δεν έχει χρήματα για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, δεν είναι σε θέση να κάνει σκληρές διαπραγματεύσεις! Τις "σκληρές" διαπραγματεύσεις τις απευθύνετε δυστυχώς στο εσωτερικό της χώρας και μας  προετοιμάζετε γι΄ αυτό που έρχεται! ´Όποιος αφουγκράζεται το λαό, ακούει ολοένα και πιο δυνατά, το "κλείστε μια συμφωνία να τελειώνουμε"! Και αυτό δεν θα είναι το καλύτερο!

Γιατί σπαταλήσατε το Φεβρουάριο τις  δυνατότητες επίτευξης ενός έντιμου συμβιβασμού.  Ήταν η καλύτερη στιγμή, γιατί είχατε χρόνο, υπήρχαν κάποια διαθέσιμα και προπαντός γιατί οι δανειστές ζαλισμένοι από την εκλογική νίκη της αριστεράς, δεν είχαν συγκροτήσει ακόμη ενιαίο τρόπο αντιμετώπισής σας. Χάσατε δυστυχώς το πλεονέκτημα θέτοντας 18 χώρες απέναντί μας με τις δημιουργικές ασάφειες του Βαρουφάκη.

Γιατί το μέλλον δεν καθορίζεται, ούτε κρίνεται από την σημειολογία ή την επικοινωνιακή χωρίς αμφισβήτηση δεινότητά σας, αλλά από το αποτέλεσμα! Όλα τα άλλα ως ασημαντότητες θα ξεχαστούν. 

Γιατί η σωτηρία ψυχής και χώρας επαφίενται τελικά στα οστά της Αγίας Βαρβάρας με συνοδεία Υπουργού. Και όλα αυτά, η για πρώτη φορά αριστερά, μέσα σε 100 μόνο ημέρες. Αξιοσημείωτη επίδοση, αν σκεφτεί κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ χρειάστηκε 40 περίπου χρόνια σκληρών προπονήσεων! (Γ.Π.)

Επικίνδυνη άγνοια!

Harris Kodopoulos

Επικίνδυνη άγνοια για τους κανόνες του παιχνιδιού, επιδεικνύουν στο οικονομικό επιτελείο, με αποτέλεσμα ακόμα και μια ιδέα- όπως τα κίνητρα για τη χρήση «πλαστικού» χρήματος- να μένει ξεκρέμαστη.

Η άγνοια και η μεγαλομανία του Βαρουφάκη οδήγησαν την κυβέρνηση σε νέο Βατερλό για τον ΦΠΑ

Και τούτο γιατί βάσει της Κοινοτικής Οδηγίας για το ΦΠΑ, δεν μπορεί να γίνει διαφοροποίηση συντελεστή ανάλογα με το... μέσο πληρωμής. 

Τι σημαίνει αυτό; 

Ότι νομικά δεν στέκει να έχει άλλο συντελεστή ένα αγαθό ή μια υπηρεσία αν πληρώνεις με μετρητό κι άλλο συντελεστή αν πληρώνεις με κάρτα. 

Αγχέμαχο

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΜΑΜΕΛΗ

Αρκετά με το παρελθόν. Οπως κι αν ονομαστεί, κατά τις εγχώριες υπερβολές (φαύλο, μαύρο, καταστροφικό ή ονειρικό, αξέχαστο), μας έφερε εκόντες - άκοντες στη στιγμή της αλήθειας.

Το μέλλον αποτελεί τη «μεγάλη εικόνα» της χώρας και του λαού μας. Και αλήθεια αποτελεί η γνώση της διαμόρφωσης του μέλλοντος της χώρας και των ανθρώπων της.

Μόλις ξεφύγουμε από την κοντόθωρη «μικρή εικόνα», που μας απομυζεί μέρα τη μέρα, με την άκριτη αντιπαράθεση, την εισαγόμενη κατάθλιψη, την επιβαλλόμενη τεχνητή φοβία, μας περιμένει το «ενώπιος ενωπίω».

Και οι ώρες πλησιάζουν με βηματισμό ταχύ, τραχύ, τετελεσμένο.

Άνθρωπε, χαμήλωσε...

Στυγερή δολοφονία της μικρής Άννυς

Απόκοσμο μοιάζει το φως του φεγγαριού που φτάνει.
Γκρίζα π’ αστράφτουν σύννεφα μας βάλλουν με βροχή.
Στ’ άναστρο ισχνό και σκοτεινό το απατηλό λιμάνι.
Του στοχασμού η καρίνα μας, σε θάλασσα ρηχή.
.
Από το μόλο κι ύστερα, παραπατάς, διστάζεις. 
Τ’ άγρια συγκρίνεις κύματα με κείνα της στεριάς… 
Χαρτογραφείς και ντρέπεσαι. Ματώνεις και τρομάζεις.
Κλαις καταγής κι οδύρεσαι. Σωριάζεσαι μεμιάς.
.
Μες στις παλάμες σου μπορείς τον ήλιο, το σκοτάδι.
Μες στην καρδιά σου το σωστό και τ’ άδικο, μπορείς!
Λευκό και βάψε της ψυχής το μαύρο σου ρημάδι.
Γυμνώσου! Πέτα το μαβί το ντύμα που φορείς.
.
Πλέει το καράβι της ψυχής σ’ ήρεμο αν θέλεις τόπο.
Και της καρδιάς τα φύλλα της σαν θέλεις, μ’ ευανθούς!
Άμα πανί έχεις κι άνεμο, δεν θέλει πολύ κόπο.
Δες το φεγγάρι, ως αναδύεται μέσ’ απ’ τους βυθούς…

ΠΗΓΗ: ©Γιώργος Μανέτας Ηλεκτρονικό βιβλίο

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

Να αναλάβουμε τις ευθύνες απέναντι σε μια αλλοπρόσαλλη Κυβέρνηση και μια απαξιωμένη Αντιπολίτευση

Η ανασυγκρότηση του σοσιαλιστικού χώρου μοναδική διέξοδος από το πολιτικό αδιέξοδο που οδηγούμαστε

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις θα θέλαμε να εκφράσουμε την έντονη ανησυχία μας για την πορεία της χώρας.

Η Κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, δέσμια των αντιφάσεων και των αδυναμιών της, όπως εμφανίστηκαν από την πρώτη στιγμή, αδυνατεί να ανταποκριθεί στην κρισιμότητα των περιστάσεων.

Συνειδητοποιεί πως η απόσταση ανάμεσα στις προσδοκίες που καλλιέργησε και την πραγματικότητα ολοένα μεγαλώνει, την ίδια στιγμή που μικραίνουν καθημερινά τα περιθώρια αποφάσεων. Εγκλωβισμένη στον αδιέξοδο λαϊκισμό που εξέθρεψε, οδηγεί τη χώρα σε ολοένα και μεγαλύτερη απομόνωση, αναδεικνύοντας σε πρωταρχική της προτεραιότητα, όχι την επίλυση των προβλημάτων, αλλά την επικοινωνιακή τους διαχείριση.

ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΚΑΤΙ ΣΑΝ " ΚΡΟΤΟΥ ΛΑΜΨΗΣ"

του Γιάννη Μαγκριώτη

Οι αλλαγές στο επιτελείο της διαπραγμάτευσης, έγιναν κυρίως για εσωκομματικούς λόγους. Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ήταν κάτι σαν "κρότου λάμψης". Ήταν καθαρά επιλογή του Πρωθυπουργού και του επικοινωνιακού σχεδιασμού του, για την αρχή. Οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν, το ισχυρό χαρτί ήταν, η "σκληρή" διαπραγμάτευση. Ο χρόνος στην αρχή ήταν με την κυβέρνηση. Τώρα την καταδιώκει. Καταδιώκει, όμως και την χώρα.

-Η επιλογή Τσακαλώτου, χωρίς να έχει από την κυβερνητική θέση που κατέχει, καμία σχετική αρμοδιότητα, έγινε για να ενσωματωθεί η εσωκομματική αντιπολίτευση.
-Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΌΣ πρέπει να επιλέξει σε λίγες ημέρες με ποιους θα συγκρουσθεί. Με την εσωκομματική του αντιπολίτευση ή με τους εταίρους και δανειστές.
-Αν αποφασίσει να συγκρουσθεί με την εσωκομματική αντιπολίτευση, θα πάει σε εκλογές. Αν αποφασίσει να συγκρουσθεί με τους εταίρους και δανειστές θα πάει σε δημοψήφισμα.
-Και στις δύο περιπτώσεις θα κερδίσει. Στην πρώτη μπορεί να κερδίσει και η χώρα, στην δεύτερη, η χώρα μας σίγουρα θα βγει πολύ χαμένη.
-Ο χώρος του μεταρρυθμιστικού κέντρου και της νέας σοσιαλδημοκρατίας, ο χώρος της λογικής, που είναι;

Φίσερ: Μόνο να λυπηθεί την Ελλάδα μπορεί κάποιος!

 «ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ» 

 ...«Για πάνω από πέντε χρόνια η Τρόικα έχει κάνει την Ελλάδα αντικείμενο ενός αποτυχημένου πειράματος με τη λιτότητα που έχει επιδεινώσει την οικονομική κρίση της χώρας. Και τώρα η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται αποφασισμένη να βυθίσει την Ελλάδα στην άβυσσο... Μέχρι τη στιγμή που το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε στην εξουσία τον Ιανουάριο, ένας νέος, περισσότερο προσανατολισμένος στην ανάπτυξη συμβιβασμός είχε γίνει πιθανός. Ακόμη και οι σκληροπυρηνικοί Γερμανοί υποστηρικτές της λιτότητας- και ιδιαίτερα η Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ- είχαν αρχίσει να επανεξετάζουν τη θέση τους, λόγω των αναμφισβήτητα τραγικών συνεπειών της πολιτικής τους για το ευρώ και τη σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η κυβέρνηση του Τσίπρα, με κάποια αιτιολόγηση, μπορούσε να παρουσιάσει τον εαυτό της ως τον καλύτερο εταίρο της Ευρώπης για την εφαρμογή ενός μεγαλεπήβολου προγράμματος μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού της Ελλάδας. Μέτρα για την ανακούφιση των φτωχότερων αντιμετωπίζονταν με μεγάλη συμπάθεια από τις πρωτεύουσες τις ΕΕ...Ο Τσίπρας όμως σπατάλησε την ευκαιρία της Ελλάδας, γιατί δεν κατάλαβε- και δε ήθελε να καταλάβει- τη διαφορά ανάμεσα στην προεκλογική εκστρατεία και τη διακυβέρνηση...Πράγματι, ο Τσίπρας φαίνεται να έχει ξεχάσει την έμφαση που δείχνει η μαρξιστική παράδοση στη διαλεκτική ενότητα της θεωρίας και της πράξης. Αν θες να διαπραγματευτείς μία αλλαγή πλεύσης με τους δανειστές σου, είναι απίθανο να πετύχεις αν καταστρέψεις τη δική σου αξιοπιστία και κομπάζεις και παραληρείς για εκείνους των οποίων τα χρήματα χρειάζεσαι για να αποφύγεις τη χρεοκοπία. 

Ολόκληρο το άρθρο του Fisser στη συνέχεια

ΜΑΗΣ ’68. Η ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ | ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ

…Μέσα σε λίγες μέρες το κίνημα των επαναστατών φοιτητών προπαγανδίζει σε όλη τη χώρα την αμφισβήτηση της ιεραρχίας και αρχίζει το γκρέμισμά της εκεί που έμοιαζε περισσότερο αυτονόητη: στο πεδίο της γνώσης και της εκπαίδευσης. Διακηρύσσει και αρχίζει να πραγματοποιεί την αυτόνομη και δημοκρατική αυτοδιεύθυνση των συλλογικών οργάνων.
Αμφισβητεί και κλονίζει σε μεγάλο βαθμό το μονοπώλιο της πληροφόρησης που κατείχαν τα διάφορα κέντρα εξουσίας. Ελέγχει όχι τις λεπτομέρειες αλλά τα θεμέλια και την υπόσταση του σύγχρονου ‘‘πολιτισμου’’: την κοινωνία της κατανάλωσης, το διαχωρισμό ανάμεσα σε χειρώνακτες και διανοούμενους, τον ιερό και απαραβίαστο χαρακτήρα του πανεπιστημίου και των άλλων ναών της γραφειοκρατικής καπιταλιστικής κουλτούρας

.....

Το πλήρες κείμενο στη συνέχεια